3.333

- talet er henta frå statistikken til tesalongen, og eg tykkjer det var så fint at det kan fungera som overskrift i dag.

Earl Grey i ein blå kopp er det som får meg ut av senga om morgonen. Ja, eg er såpass trøytt og fjern når eg vaknar, at det første eg tenkjer, etter at den første forvirringa har roa seg, er “te. må ha te. no”. Praktiske ting som vekedag og kvifor eg skal stå opp kjem etterpå. Te først. Helst i den altfor store blå koppen, men har eg det travelt er det betre med ein liten kopp te enn ingen kopp te. (At eg nokre dagar må klara dagen utan ein tefylt start er ikkje noko eg snakkar høgt om, men det skjer.)

I dag er eg såpass trøytt at eg treng minst to koppar med te før eg kan kalla meg vaken og klar for dagen. Earl Grey, du er min ridder i ei trøytt morgonstund.

Vårfrisk iste

Om dette er limonade eller iste er eg litt usikkerpå, men eg veit at det smakar godt, og gjer godt i ein vårfylt kropp. Ingefær og stiron kan i tillegg lindra forkjøling og slike vårplager, så her er det ingen grunn til ikkje å drikka store mengder.

Her er utgangspunktet:
1 mugge med kokande vatn
litt ingefær (5cm lang rot).
1 gammal sitron.
2 gamle lime.
1 bunt fersk mint, kjøpt på impuls.
ein basilikumplante som på uforklarleg vis stortrivs på kjøkenet mitt.
litt sukker

Kok opp nok vatn til å fylla ei mugge. Skrell ingefæren og skjer han i skiver, legg skivene i mugga. Fyll mugga halvvegs med kokande vatn, dryss over litt sukker, rør rundt. Ta to-tre kvister mint og skyll dei godt, plukk av blada og legg dei i mugga. Press saft frå sitron og lime, hell over (utan fruktkjøt). Ha i resten av det varme vatnet, fem basilikumblad, rør rundt og prøvesmak. Rør inn meir sukker viss det er for surt. La mugga stå på kjøkenbenken natta over, sil av og nyt.

 

Oppdatering
Det er ein limonade, sidan det ikkje er teblad i blandinga. Viss du vil laga iste kan du først laga gunpowder, og så leggja ingefær, sitron, m.m. i teen og la det stå natta over (ta gjerne ut teblada først).

Eit spørsmål eg er glad for at eg fekk

“Kva er det du liker med litteraturen?”

Ja, kva er det eg liker? Eg har studert litteratur, eg har drøymt om litteratur, eg sluker og let meg sluka gong på gong av litteraturen, og eg kan ikkje sjå for meg eit liv utan historier, utan ord, utan papir og blekk og fantasi. Spørsmålet kom likevel så uventa, og eg visste først ikkje heilt kva eg skulle svara og vart litt forlegen der eg sat på bussen heim ein fredagskveld, for eg har aldri tenkt over det slik, “kva er det eg liker med litteraturen”, for han har alltid vore der, litteraturen, og eg tek han som ein sjølvsagt del av livet (men han er jo ikkje det) og gløymer det viktige, men enkle, spørsmålet: Kva er det eg liker så godt?

Eg liker at det er ein heim i orda, ei kjensle av at her, i denne boka, i dette språket, her bur eg, her kan eg pusta og her kan eg tenkja, her er både trøyst og utfordringar. Her kan eg møta andre menneske, andre tankar, her kan andre møta meg og mine tankar, og alt ligg i språket og i litteraturen, i det du kan få inn mellom to punktum, i dei bileta du kan teikna med ord.

Eg liker korleis språket vert eit samlingspunkt, og litteraturen gjev eit fellesskap. Eg liker språket som verkty for forståing, språket som uttrykk for det mest menneskelege av alt, tankane, forteljingane, diskusjonane. Litteraturen som erkjenning, refleksjon, som noko som utfordrar og utviklar medkjensle, forståing, respekt.

Kor viktig litteraturen kan vera i barndomen, korleis den fiktive verda kan utfylla den faktiske verda, og visa det mangfaldet som fins her, men som du gjerne ikkje ser så mykje av der du bur, korleis du i litteraturen kan møta menneske du kan identifisera deg med, finna støtte hjå dei, finna gode førebilete, og evne til innleving, fantasering. Litteratur som noko identitetsformande, det å lesa som det å sjå, læra å sjå ulike menneske med ulike erfaringar, og i det du ser andre, sjølv verta sett.

Takk, Barbro, for at du stilte dette enkle, fine spørsmålet og slik minte meg på det som er viktig.

Would you like that, tell me, would you like that

 fakta, med eller utan eit dryss fiksjon

Eg reiser i rekordfart mot varmare dagar, sola kyssar kinna mine, eg burde beskytta meg, men gjer det ikkje, sjølv om eg veit betre. Så mykje eg gjer, så lite eg snakkar, eller var det motsatt, ja, det var nok helst det, men det gjer ikkje noko, det er eit tid for alt, og alt går over; ingenting varer evig (og det er eg glad for). Til og med stjernene er i rørsle.

Tekst er levert, femten sider forteljing i brevform, kanskje var det lurt, kanskje ikkje, men det var den einaste måten å gjera det på, det var den einaste måten som var rett, det einaste som var sant, og ein skal ikkje fortelja noko som ikkje er sant, skal ein vel. Eg er både ho som elskar og ho som ikkje svarer, eg er han som lengtar og han som fører deg trygt over dansegolvet, som tek i mot deg når du har snurra rundt og rundt altfor lenge. Men ingen er han som hatar. Kjærleik er det motsette av hat. Viss du ikkja kan hata, kan du då elska? Kan du elska, utan å ha kjent hat?

I wanna lose myself inside your soulI wonder, how does it feel to make love to your soulmate

Nokre gonger er det ingenting anna å gjera enn å pakka seg inn i lyd. La tonar og ord leggja seg ømt i lufta, la dei kjærteikna øyrene dine, nå heilt inn til den minste vesle tankekrok, og vera der. Dansa barbeint, sakte, la kroppen gjera det han kan best, vera i rørsle.

Reisa bakover i tid, til gamle vårdagar, gamle kyss, ta hatten av for den du var, bukka djupt for den du er no, gå vidare.

Tell me would you like that
I wanna love you more than madly

Du er laga av stjernestøv.

This, right here, is poetry, yeah

Kanskje, kanskje ikkje, kven veit vel noko som helst? Har det noko å seia, kva som er kva? Så lenge det fins, så kan det bråka så mykje det vil.

fiksjon, med eller utan eit dryss fakta

(Lyd: Akua Naru, Poetry – how does it feel now?      saman med eit glas vatn.)

Inspirasjon, eller ei tilfeldig påminning om at det ikkje er heilt feil, det du prøver på.

Eg er i ein skriveprosess, eg prøver halda meg i ein skriveprosess, eg går inn og ut og veldig mykje rundt og rundt, og eg diskuterer med teksten, med ideen slik han var før eg byrja og med ideen slik han ser ut på papiret, eg vert sint, og feig, og motlaus, og eg prøver finna ut om skrivinga i det heile teke har noko med meg å gjera (eller motsatt), for det er så mykje anna eg kan gjera, så mykje anna som òg får tid og stad til å forsvinna, og så rydder eg tilfeldigvis i ein papirhaug i skrivehjørnet og der, i haugen, der finn eg noko som fangar tankane mine.

Bernadette Mayer’s List of Journal Ideas og Bernadette Mayer’s Writing Experiments. Til saman fem sider, du kan finna alle ideane her.

Smaksprøve:

Journals of:
* finances
* coincidences & connections
* city design ideas
* beautyful and/or ugly sights

Experiments
* Systematically eliminate the use of certain kinds of words or phrases from a piece of writing: eliminate all adjectives from a poem of your own, or take out all words beginning with s in Shakespeare’s sonnets.
* Rewrite someone else’s writing. Experiment with theft and plagiarism.
* Take an idea, anything that interests you, or an object, then spend a few days looking and noticing, perhaps making notes on what comes up about that idea, or, try to create a situation or surrounding where everything that happens is in relation.
*Write a poem that reflects another poem, as in a mirror.
* Write what cannot be written; for example, compose an index.
*Find the poems you think are the worst poems ever written, either by your own self or by other poets. Study them, then write a bad poem.
* Write a soothing novel in twelve short paragraphs.
* Write a work that attempts to include the names of all the physical contents of the terrestrial world that you know.
* Set yourself the task of writing in a way you’ve never written before, no matter who you are.
* In a poem, list what you know.
* Review the statement: “What is happening to me, allowing for lies and exaggerations which I try to avoid, goes into my poems.”

Så kjenner eg igjen korleis papiret fangar meg, korleis det er både trygt og utrygt å la seg riva med av papir og ord og blekk, eller lyden av tastaturet, så hugsar eg at det er ikkje anten skriving eller noko anna, men at det er skriving og noko anna. Skriving og lesing. Skriving og te. Skriving og menneske. Skriving og strikking. Skriving og overivrige syprosjekt. Skriving og liv.

Suppe til ein kjøleg vårdag

I desse etterlengta vårdagane er det fort gjort å vera litt overivrig med småsko og vårlege klede, og gløyma at det er både kaldt og sur vind. Då gjer det ekstra godt med ei god suppe, til dømes denne:

Enkel tomatsuppe
Ha rikeleg med olivenolje i ei gryte, set på varmen (lett å gløyma), og grovhakk ein mellomstor lauk. Når olja er passe varm har du lauken i gryta, saman med ein terning grønsaksbuljng og litt nykverna pepar. (Har du ikkje peparkvern, seier du? Då bør det koma øvst på handlelista/ønskelista.)

Ta ein boks med hakka tomater over i (til dømes) eit litermål, og mos det med ein stavmiksar. Rør litt i lauken slik at buljongterningen vert løyst opp. Så tek du 1-2 chili, grovhakkar (med frø!) og blandar bitane saman med tomatmosen, mos litt til med stavmiksaren, og så er det klart til å hella over lauken. Rør godt, la det koka opp.

Kok opp litt vatn i vasskokaren, og hell det nykokte vatnet over i ei ny gryte. Ha i om lag ein deciliter makaroni, og la det koka.

Medan suppe og makaroni kokar, kan du skjera opp litt paprika, skjer gjerne smått, og legg til sides. Ta om lag 8 ferske basilikumblad, skjer dei opp til småbitar, og legg til sides.

Rør litt i suppa, og pass på at makaronien ikkje vert overkokt. Ha i paprika og halvparten av basilikumen, la det småkoka eit par minutt (eller så lang tid det tek å finna fram creme frâiche, skål, skei, eit glas vatn) før du tek gryta av plata og legg oppi resten av basilikumen. Sil av makaronien og legg litt nedst i ei skål, fyll opp med suppe, legg i ei skei creme frâiche og pynt med litt basilikum. Litt pynt er berre sunt.

Resultatet kan sjå slik ut:

Og det du bør ha i skapet er:
1 boks hermetiske tomater
1 terning grønsaksbuljong
1 lauk
litt paprika
1-2 chili
creme frâiche
makaroni

 

Her er eg no:

Eg har flytta på møblene mine, for første gong på to og eit halvt år, og eg er godt nøgd med resultatet. No har eg ein fin arbeidsplass i eit bokfylt hjørne av stova, og det er ein fin stad til skriving og lesing. Av og til er det lurt å flytta på ting, for å testa ut kva som er den beste løysinga, og for å få litt forandring i kvardagen slik at ein ikkje vert for komfortabel i dei same omgivnadane, i dei same rutinane og uvanane. Dessutan kan eit par små (eller store) forandringar i eit rom vera til hjelp viss ein skal i gang med nye prosjekt, eller berre er inspirert og ikkje har høve til å mala oransje striper på veggene. (Eg vil gjerne ha oransje striper på veggene, men ommøblering er det nest-beste.)

Ferdig møbelflytting vart feira med ein kopp Earl Grey og gjensyn med ei novelle i Grey magazine II.

Boktips: Om å skrive, av Stephen King. Velskriven, inspirerande, lattervekkjande. Alt du kan ønska deg av ei bok om skriving.

Boktips nummer to: Tyven, av Göran Tunstrøm. Å, den som kunne skriva slik som Göran Tunstrøm.