Nyttårshåp

Den første dagen i det nye året. Ny kalender, blanke ark og nye sjansar, nye sjansar til å gjera alt du ikkje fekk gjort i det gamle året. Metervis med artiklar om trening og mat og nyttårsforsett, for sjølvsagt strekker alle seg etter dei same måla. Så startar det nye året med dei beste intensjonar, med full gass mot eit Nytt og betre liv, mot Livet, og så kjem februar og mars med den første nedturen og du har ikkje så mykje meir gass igjen å gje.

I år kan du gjera noko heilt nytt. I år kan du starta året med ein kopp te og tenkja at livet, slik det er akkurat nå, her eg sit og er trøytt og huset er rotete, det er tilstrekkeleg og vel så det. Det beste du kan gjera i det nye året er å vera nøgd med det du har og den du er og det du gjer. Så går det seg til, og den tida du tidlegare har brukt på å klaga deg fillete over alt som er feil kan du heller bruka på noko som gjer deg glad. Det vil vel alltid vera eit eller anna som er feil, som kunne vore annleis, betre, på same måten som det alltid vil vera noko som er rett, som ikkje kunne vore annleis; slik er nå ein gong livet. Standarden for “det perfekte livet” er det berre du som kan setja for ditt liv. (Eg er lei av alt snakket om perfekte kroppar og perfekte liv og perfekte hus og klede og diettar og kvasomhelst. Det vert så ulideleg keisamt.)

Første nyttårsdag er ein dag med håp. Håp om at det går betre enn i fjor, håp om at det i alle fall ikkje vert verre. Håp om fred. Håp om å sjå nye stader, nye menneske, nye perspektiv på gamle ting. Håp om at alle kjente får eit godt år.

 

Her er nabokatten, som demonstrerer ei avslappa haldning til livet:

Demonstrasjon

Godt nytt år!

Posta under Salongprat | Éin kommentar

Reparasjon

Tunge månader. Fin årstid, ufine andre ting. Ekstremt sliten og ufatteleg lei, sjølv om det òg har vore mykje fint dei siste månadane. Nå er eksamensresultata komne, og eg har offisielt juleferie. Klarer ikkje gleda meg over resultata heilt enno, men veit at med tanke på korleis hausten og eksamenstida var, er det all grunn til å feira, i alle fall litt. Må berre koma i orden igjen, gradvis finna fotfeste og balanse og kreativt kaos. Tvers gjennom sliten krever tvers gjennom omsut og kjærleik.

 

Her er mine tips til reparasjon av ein sliten og lei kropp (og sjel):

Først er det viktig å la stresset sleppa det faste grepet rundt kvar ei celle i kroppen. Dette kan ta alt frå ein time til ei veke. Hald ut, la det vera i fred, ikkje stress over at du framleis er stressa, seks dagar etter siste eksamen. Plutseleg er det ikkje der, og du kan pusta igjen, og med pusten kjem den gode søvnen tilbake. Sov så mykje du kan.

Ikkje skriv gjeremålslister. Du veit kva du treng å gjera, og det du i ditt slitne hovud ikkje hugsar, det kan venta til du hugsar det. Viss du vaknar og er så sliten at kroppen gjer vondt, la kroppen vera vond, ikkje kjemp i mot det, å kjempa mot det vil berre gjera deg endå meir sliten og stressa, noko som igjen gjer det vonde vondare, og det treng du ikkje. Så, la det vonde vera vondt, og kom deg ut av senga. (Sjå avsnittet om sang for tips til korleis koma deg ut av senga.) Sei til deg sjølv at du skal gjera berre ein ting. Ein ting, og så kan du gå og leggja deg igjen. Nokre dagar er den eine tingen å gå på jobb. Andre dagar er det å stå opp (for så å ta ein liten kvil etter frukost). Andre dagar fører den eine tingen til ein annan ting, og ein tredje ting, og fleire ting, og så har du plutseleg stått opp, rydda litt, handla mat, gått ein tur, vore på besøk, og laga middag.

Lag mat. God mat, enkel mat, sunn mat. Gje deg sjølv skikkeleg mat kvar dag, fordi du fortener det. Drikk mykje vatn.

Syng. Berre lag lyd. Gå rundt i rommet, strekk på kroppen, og la kvar utpust vera ein lyd, ein tone som fyller rommet. Lag lyd når du vaknar. Eller syng, om du vil. Ligg i senga og kjenn på korleis alt knirkar, og syng. Nynn på ein lapskaus av sangar du ikkje kan, og så står du opp av senga, sakte. (Dette er særs effektivt.)

Reparer ein ting. Sy i den knappen som ramla av førre månad, men som du ikkje sydde i fordi du var altfor stressa. Stopp hol i ullsokkar. Puss sko og støvlettar.

Gjer noko fint for nokon andre. Lag ei overrasking, inviter på middag, eller finn på noko kjekt de kan gjera i lag.

Reis vekk ein stad, berre for nokre dagar. Kvar som helst.
Viss du ikkje kan eller vil reisa vekk, gjer noko du aldri har gjort før, til dømes gå på eit museum du ikkje har vore innom før, gå tur ein ny stad, eller prøv ei ny middagsoppskrift.

Ha ein dag der du er heilt åleine. Aller helst utan radio og skjermar. Gjer ein ting om gongen, og våg å vera i det stille, lytt til det, pust i det, les ei bok (eller skriv ei) og ikkje sjå på klokka i det heile. Set på ein CD og legg deg midt på golvet og lytt gjennom alle songane.

Mest sannsynleg har du gjeve altfor mykje merksemd til alt mogleg negativt den siste tida, så nå er det fint å skriva opp alt du er glad for, takksam for, stolt over. Skriv opp alt du kjem på, stort og smått, gammalt og nytt, ikkje tenk på at det skal vera i prioritert rekkefølge, berre skriv.

Rydd gjennom nokre skuffer og skap. Sorter ut ting du ikkje lenger har bruk for, og gje dei til nokon som har bruk for dei.

 

Dette er dei viktigaste tinga eg gjer for å få humør og tiltakslyst opp til eit triveleg nivå. Nå har eg nokre fine prosjekt eg skal i gang med, og så tenkjer eg at eg snart er tilbake til kreativt kaos og ville idear. Kva slags reparasjonstips og stressmeistringstriks har de? Eg er veldig nyfiken på kva de gjer.

 

 

PS: Takk til alle som har vore innom her i den lange tida sidan førre innlegg. Det var inspirerande å sjå statistikken då eg logga på i dag.

Posta under Kvardag | 4 kommentarar

Ny start i tehylla

Tehylla

I dag har eg kasta gammal te. Te eg har likt ein gong, men vorte lei av, te eg har kjøpt og gleda meg til og drukke litt av og så stoppa der, te som berre var der og øydela harmonien. Først var tanken på å kasta te heilt utenkeleg. Nei, eg skulle fint drikka opp alt, når eg først hadde fått det i hus. Hah. Kjip te er like gale som tynn traktekaffi. Så, her var til slutt ingenting anna å gjera enn å få det ut, grufset, og starta på nytt. Det er ei god kjensle.

Nå er flest mogleg av teane i boksar, og eg har merka kvar boks med kva te det er, og kvar eg har kjøpt teen. Det er slikt det er greitt å vita, når boksen vert tom og eg har kasta posen. Tekanna står midt i hylla, omkransa av godsaker, men dei er verdt eit eige innlegg. Den blå posen som heng nedst til venstre inneheld ferdigpakka teposar, klar til å ta med på førelesing eller jobb. Boksane som nedanfor hylla er tomme, så lenge det varer.

Posta under Slik ser det ut | Merkt | 4 kommentarar

Frå kaos kjem klede

Lesing og skriving er fine ting å bruka dagane på. Det er heilt fint, så fint at tid og rom kan forsvinna, og alt som fins er arbeidet med det eg held på med. Så kjem det, plutseleg, at eg vert lei, sint på alle bokstavane, frustrert av abstrakte tankar, og må gjera noko praktisk. Noko synleg, noko eg kan ta på, noko eg kan kasta i veggen viss det må til, noko som ikkje tek månadsvis å gjera ferdig. Då er det fint å ha symaskin, saks og nåler, slik at eg kan pusla saman eit klesplagg når det akademiske vert nødvendig frustrerande.

To dagar, heilt oppslukt av knappenåler, stoff, heimesnekra mønster og nokre kanner med te, så har eg eit svart skjørt, som er heilt umogleg for meg å fotografera, men som elles er fint: Smalt, med splitt i sida, underskjørt (med fransk søm, eg ville testa om eg fekk det til), og ein glidelås. Eit heilt enkelt, smalt svart skjørt, altså, slikt som er greitt å ha.

Det som enkelt let seg fotografera, er kaoset. Prosjekta mine produserer ein del rot. Ulike idear vert lagt utover golvet, stoff og linjalar og mønsterark og sakser rundt om kring, og det er ikkje utenkjeleg at eg finn knappenåler i håret, sokkane, på kjøkkenbenken. (Så langt har dette vore utan skadar.) Når eg syr klede vil eg ofte prøva plagget saman med ting eg har frå før, og så kjem det nokre sko og strikkejakkar og slikt inn i kaoset. Etterpå såg det slik ut i stova:

Kaos

Og det er heilt greitt, for etter ein liten time med musikk og tekopp såg det slik ut:

Orden

– og i skapet heng det eit fint svart skjørt som passar heilt perfekt.

Posta under Slik ser det ut, Symaskin | 2 kommentarar

Hallo haust!

Haustjamndøgn. Nå er det ingen tvil, det er haust, med haustfargar (som er like fine som sommarfargane, men når hausten kjem er eg mett på sommaren, og klar for noko anna), haustluft (favoritt), ullkjolar, ullbukser, ulljakkar, ullskjerf, ullteppe, eplekake, eplevafler, strikketøy, refleksar (viktig!), fødselsdagar på rad og rekke, regn & vind, og te.

Te har eg jo heile året, det er ikkje spesielt på hausten. Skilnaden er at eg ikkje lagar iste og limonade så ofte på hausten som på sommaren, og eg drikk ikkje krydderte så ofte på sommaren som på vinteren. Svart te må eg ha året rundt.

Kusmi, med fargerike og runde boksar, er eit temerke dei fleste har høyrt om. Dei har nokre greie tear, og aller best er Kusmi Sweet Love, ein fin rosa boks som eg ikkje får nok av. Ein svart te, med lakrisrot, rosa pepar og nokre andre krydder, med andre ord ein fin haust-te. Eg likar han aller best med mjølk og brunt sukker, eller litt honning, gjerne litt utpå dagen. Sweet Love er fin etter middag, når du vil ha noko søtt, men er altfor mett til noko dessert. Saman med bok og ullteppe, eller film og ullteppe, er han óg god, og når eg har ein dårleg dag, er søt krydderte eit fint plaster på dagen.

Elles går det meir og meir i oolong. Oolong til mat, gjerne til kaker, og oolong til lesing. Favoritten er Mørk Alishan frå Te med stor T. Formosa oolong, frå Rostrup på Sandnes er òg fin, like god kald som varm. Eller ein enkel oolong frå Hampstead Heath til kvardags.

Av svart te har eg eit trikløver eg aldri vert lei av: Assam, Ceylon, Golden Yunnan. Assam har ein varm og lun smak, litt blomar og litt honning, ceylon er ein kraftig te som er god til grove knekkebrød med paprika og ost, og Golden Yunnan er god til alt, gjerne egg, agurk, kaviar. Eg brukar mjølk i desse, men sjeldan honning eller sukker. Earl Grey er forresten òg god på hausten. Keemun er god til det meste, og veldig god til pinnekjøt.

Grøn te er eigentleg godt heile året, men det er noko med hausten som gjer at eg drikk litt mindre av det. Kukicha er ein koffeinrik grøn te som eg absolutt kan drikka meir av på hausten, men som eg akkurat nå er tom for. Må nok kjøpa meir av den når eg skal i gang med heimeeksamen og andre akademiske øvingar. Sencha er ein forfriskande te som er god heile dagen, heile året. Grøn te er god til mat, det gjeld nå eigentleg all te, men grøn te er nok lettare å kombinera med mat. Gunpowder er god, elles kan du gjerne prøva haicha, spesielt til sushi.

Skulle du vera så uheldig og verta forkjøla, er det ingenting som er betre enn nykokt vatn med ingefær, sitron, kanelstang og ei teskei honning. Det fiksar det meste.

 

God haust!

Posta under Kvardag, Te i koppen | Merkt | Kommenter innlegget

Sundagsfrukost

Pannekaker. I dag har eg laga pannekaker til frukost. Pannekaker har fram til nå vore noko mystisk og vanskeleg, noko som trengte spesialutstyr og spesialevner, og eg har aldri gjort det, tenkt at eg ikkje var flink nok. For nokre sundagar sidan vart eg lei av å ikkje kunna laga pannekaker, eg vert heller ikkje flink viss eg ikkje øver, så eg laga pannekaker etter oppskrift, og klarte til mi store overrasking steika dei fint, men dei smakte ikkje noko serleg (og eg fekk vondt i magen, truleg av kveitemjølet).

I dag vakna eg med lyst på pannekaker. Etter det første forsøket fekk eg tak i ei mjølerstatning, “self-rising flour” utan kveitemjøl, så om eg ikkje har spesialutstyr (god visp, god steikespade), så har eg spesialmjøl, og med ei ny oppskrift vart det absolutt gode pannekaker. Oppskrifta er heilt unik, og umogleg å reprodusera nøyaktig, men her kjem oppskrifta fritt etter minnet (som i skrivande stund er heilt ferskt):

3 egg
2 dl sjølvhevande mjøl
2 matskeier lettkokte havregryn
mjølk (eg brukte lettmjølk, men heilmjølk er best i matlaging)
1 stor matskei creme fraiche (du kan òg bruka rømme)
litt salt (teskei, utan haug)
litt sukker (kanskje ei matskei med haug på, eg dryssa sukkeret over røra.)

Visp saman egga. Ha i mjøl, litt mjølk, havregryn, litt meir mjølk, creme fraiche (eller rømme), sukker, salt. Visp godt, og la det stå eit kvarter eller så. Røra vert litt tjukkare etter denne kviletida, og skal til slutt sjå ut som ei litt tynn vaffelrøre. Steik pannekakene med litt meierismør i steikepanna. Server dei med Jarlsberg, krydra salami (eller spekeskinke), avokado, spisspaprika. Salatblad viss du må. Og te: Golden Yunnan er ein svart, kraftig te som balanserer det søtsalte i pannekakene på ein god måte. Eg er vanlegvis barbarisk og har mjølk i den svarte teen, men til denne matretten er det best utan. Viss du ikkje vil ha svart te utan mjølk, kan du prøva ein oolong, Formosa Oolong er ein fin slik te.

 

Her er ein fin sundagssang:

Posta under Frukost, Mat | Merkt , | Kommenter innlegget

Velkledd, eller berre jålete?

Eit spørsmål som dukka opp etter sitatet om å vera velkledd: Kva er skilnaden mellom “velkledd” og “jålete”?

Eg er såpass interessert i klede at eg gjerne lagar nokre plagg sjølv, likevel har eg ikkje gjort meg nokre tydeleg formulerte tankar kring skilnaden mellom velkledd og jålete. Då er det med andre ord på tide. Her kjem Tesalongens vesle innføring i skilnaden mellom “velkledd” og “jålete”:

“Jålete”, eller “oppstyltra”, “utspjåka”, “stormannsgalen”, er når du gjer for mykje av det gode. Det er med pynt som med sukker: litt er godt, men for mykje er ekkelt. Ein jålete stil er ein stil som gjer for mykje, som ropar på merksemd, som prøver for hardt. Det er ingenting i vegen med ambisjonar, men det er ikkje nødvendig å vera like subtil som eit blinkande juletre.

I mi meining er det jålete å kjøpa sko og klede vel så mykje for at dei er av eit spesielt merke, som for at det er fine klede som passar den kroppen som dei skal kle. Å følgja moten og desse “dette MÅ du ha i høst”-listene, ukritisk, er jålete. Problemet med mote er at butikkane sjelden har eit godt utval av klassiske, ikkje-moteklede, slik at du uansett berre får tak i det som er på mote akkurat då. (Ein god grunn til å læra seg å sy litt sjølv.)

Andre ting som avgjer om noko er jålete eller ikkje, er samanhengen rundt kleda. Viss du har på deg ein fotsid kjole i blank svart silke vil du vera velkledd på nyttårsfest, men jålete på lønningspils. Ein kort paljettkjole vil vera jålete på førelesing, men ikkje på dansegolvet ein laurdagskveld. Ein kort paljettkjole vil (nesten) aldri vera velkledd, men det er ei anna sak.

“Velkledd” er noko heilt anna. Å vera velkledd er å vera elegant, ikkje for iaugnefallande, men heller ikkje usynleg. Som Sæterbakken sa, det handlar om å visa at du vil vera. At du vil vera til, og at du vil gleda deg sjølv med fine klede. Feira deg sjølv. At dette i tillegg er slikt som kan gleda andre, er ein hyggjeleg bonus. Her er trikset til den velkledde: Ho veit at ho er velkledd. Ho eller han tek seg sjølv seriøst nok til å vera nøye med at kleda har rett passform. Det er kleda som skal passa til kroppen, ikkje kroppen som skal passa til kleda. Ho eller han vil aldri bruka treningsklede til anna enn trening, og det er utenkjeleg å gå i joggebukse på eksamen. Den velkledde er ikkje så nøye med moten, men følger sin eigen standard. Den velkledde ser kva glede klede og sko kan gje, i form av mjukt stoff, god passform, kvalitet, godt handverk og dei små detaljane. Den velkledde er ofte elegant, medan den jålete kan vippa over mot vulgær.

Tilbake til sukkeret: Ein velkledd person er som den perfekte limonade eller iste: ikkje for sur, ikkje for søt, ikkje for bitter, men heilt perfekt balansert.

 

Bloggen Menn i dress er ein fin stad å kikka innom viss du vil lesa meir om velkledde menn (og menn som prøver å vera velkledde, men som ikkje heilt får det til). Som mann kan du gjera dummare ting enn å lesa det Øystein Holm-Haagensen skriv om dressbruk. Det fins eit hav av bloggar om kvinner og klede. Lost in a spotless mind har gode tips, det same har Into Mind – sistnemnte har mest tips om forenkling av kleskvardagen.

 

Posta under Salongprat | Merkt , , | Kommenter innlegget