Eit hjarte fullt av roser

rosa roser

Nytt innhald i gammal boks: Har fått roser, til tisane. Dei smakar som solvarme roser ein sein ettermiddag i juli, og er nesten for fine til å drikka.

Posta under Te i koppen | Merkt , | Kommenter innlegget

Kalender 2014

2014-kalenderen er ferdig. Med nokre paljettar, fordi det er det siste heile kalenderåret eg er noko-og-tjue år. I år har eg gjort boka mykje enklare enn i fjor, det er litt uvant utan stripene, men det har så langt godt fint. Eg har ikkje laga ein lomme til oppbevaring av småting, litt usikker på om det eigentleg er naudsynt, og eg har ikkje så mange notatsider, sidan eg likevel helst brukar ei eiga notatbok til slikt. Bokpermane er berre stoff, lim og papir, og det ser ut til å vera akkurat nok.

framsidebakside<– Framside, med mange paljettar på.

 

–>
Bakside.

 

 

 

 

oversynI år ville eg ha godt oversyn over månadane, med plass til å skriva notater, og etter litt fikling med internettkalender og skrivar fekk eg det slik eg ville.

 

 

 
innsida

 

 

 

Veka er satt opp med turkis, raudt, rosa og oransje.

 
strikkepinneskjema

 

 

Skjema over strikkepinnar må med, slik at eg kan unngå innkjøp av strikkepinnar eg allereie har.

 

 

Posta under Heimelaga | Merkt | Kommenter innlegget

Akkurat nå:

Kalender på veg

lagar eg kalenderbok og drikk te. I kanna har eg siste rest av ein svart jasminte med fiol og nokre andre blomar. Eg har spart den siste resten til noko ekstra fint, og då høva det godt å drikka den samstundes som eg lagar ny kalenderbok.

Posta under Heimelaga | Merkt | Kommenter innlegget

Nyttårshåp

Den første dagen i det nye året. Ny kalender, blanke ark og nye sjansar, nye sjansar til å gjera alt du ikkje fekk gjort i det gamle året. Metervis med artiklar om trening og mat og nyttårsforsett, for sjølvsagt strekker alle seg etter dei same måla. Så startar det nye året med dei beste intensjonar, med full gass mot eit Nytt og betre liv, mot Livet, og så kjem februar og mars med den første nedturen og du har ikkje så mykje meir gass igjen å gje.

I år kan du gjera noko heilt nytt. I år kan du starta året med ein kopp te og tenkja at livet, slik det er akkurat nå, her eg sit og er trøytt og huset er rotete, det er tilstrekkeleg og vel så det. Det beste du kan gjera i det nye året er å vera nøgd med det du har og den du er og det du gjer. Så går det seg til, og den tida du tidlegare har brukt på å klaga deg fillete over alt som er feil kan du heller bruka på noko som gjer deg glad. Det vil vel alltid vera eit eller anna som er feil, som kunne vore annleis, betre, på same måten som det alltid vil vera noko som er rett, som ikkje kunne vore annleis; slik er nå ein gong livet. Standarden for “det perfekte livet” er det berre du som kan setja for ditt liv. (Eg er lei av alt snakket om perfekte kroppar og perfekte liv og perfekte hus og klede og diettar og kvasomhelst. Det vert så ulideleg keisamt.)

Første nyttårsdag er ein dag med håp. Håp om at det går betre enn i fjor, håp om at det i alle fall ikkje vert verre. Håp om fred. Håp om å sjå nye stader, nye menneske, nye perspektiv på gamle ting. Håp om at alle kjente får eit godt år.

 

Her er nabokatten, som demonstrerer ei avslappa haldning til livet:

Demonstrasjon

Godt nytt år!

Posta under Salongprat | Éin kommentar

Reparasjon

Tunge månader. Fin årstid, ufine andre ting. Ekstremt sliten og ufatteleg lei, sjølv om det òg har vore mykje fint dei siste månadane. Nå er eksamensresultata komne, og eg har offisielt juleferie. Klarer ikkje gleda meg over resultata heilt enno, men veit at med tanke på korleis hausten og eksamenstida var, er det all grunn til å feira, i alle fall litt. Må berre koma i orden igjen, gradvis finna fotfeste og balanse og kreativt kaos. Tvers gjennom sliten krever tvers gjennom omsut og kjærleik.

 

Her er mine tips til reparasjon av ein sliten og lei kropp (og sjel):

Først er det viktig å la stresset sleppa det faste grepet rundt kvar ei celle i kroppen. Dette kan ta alt frå ein time til ei veke. Hald ut, la det vera i fred, ikkje stress over at du framleis er stressa, seks dagar etter siste eksamen. Plutseleg er det ikkje der, og du kan pusta igjen, og med pusten kjem den gode søvnen tilbake. Sov så mykje du kan.

Ikkje skriv gjeremålslister. Du veit kva du treng å gjera, og det du i ditt slitne hovud ikkje hugsar, det kan venta til du hugsar det. Viss du vaknar og er så sliten at kroppen gjer vondt, la kroppen vera vond, ikkje kjemp i mot det, å kjempa mot det vil berre gjera deg endå meir sliten og stressa, noko som igjen gjer det vonde vondare, og det treng du ikkje. Så, la det vonde vera vondt, og kom deg ut av senga. (Sjå avsnittet om sang for tips til korleis koma deg ut av senga.) Sei til deg sjølv at du skal gjera berre ein ting. Ein ting, og så kan du gå og leggja deg igjen. Nokre dagar er den eine tingen å gå på jobb. Andre dagar er det å stå opp (for så å ta ein liten kvil etter frukost). Andre dagar fører den eine tingen til ein annan ting, og ein tredje ting, og fleire ting, og så har du plutseleg stått opp, rydda litt, handla mat, gått ein tur, vore på besøk, og laga middag.

Lag mat. God mat, enkel mat, sunn mat. Gje deg sjølv skikkeleg mat kvar dag, fordi du fortener det. Drikk mykje vatn.

Syng. Berre lag lyd. Gå rundt i rommet, strekk på kroppen, og la kvar utpust vera ein lyd, ein tone som fyller rommet. Lag lyd når du vaknar. Eller syng, om du vil. Ligg i senga og kjenn på korleis alt knirkar, og syng. Nynn på ein lapskaus av sangar du ikkje kan, og så står du opp av senga, sakte. (Dette er særs effektivt.)

Reparer ein ting. Sy i den knappen som ramla av førre månad, men som du ikkje sydde i fordi du var altfor stressa. Stopp hol i ullsokkar. Puss sko og støvlettar.

Gjer noko fint for nokon andre. Lag ei overrasking, inviter på middag, eller finn på noko kjekt de kan gjera i lag.

Reis vekk ein stad, berre for nokre dagar. Kvar som helst.
Viss du ikkje kan eller vil reisa vekk, gjer noko du aldri har gjort før, til dømes gå på eit museum du ikkje har vore innom før, gå tur ein ny stad, eller prøv ei ny middagsoppskrift.

Ha ein dag der du er heilt åleine. Aller helst utan radio og skjermar. Gjer ein ting om gongen, og våg å vera i det stille, lytt til det, pust i det, les ei bok (eller skriv ei) og ikkje sjå på klokka i det heile. Set på ein CD og legg deg midt på golvet og lytt gjennom alle songane.

Mest sannsynleg har du gjeve altfor mykje merksemd til alt mogleg negativt den siste tida, så nå er det fint å skriva opp alt du er glad for, takksam for, stolt over. Skriv opp alt du kjem på, stort og smått, gammalt og nytt, ikkje tenk på at det skal vera i prioritert rekkefølge, berre skriv.

Rydd gjennom nokre skuffer og skap. Sorter ut ting du ikkje lenger har bruk for, og gje dei til nokon som har bruk for dei.

 

Dette er dei viktigaste tinga eg gjer for å få humør og tiltakslyst opp til eit triveleg nivå. Nå har eg nokre fine prosjekt eg skal i gang med, og så tenkjer eg at eg snart er tilbake til kreativt kaos og ville idear. Kva slags reparasjonstips og stressmeistringstriks har de? Eg er veldig nyfiken på kva de gjer.

 

 

PS: Takk til alle som har vore innom her i den lange tida sidan førre innlegg. Det var inspirerande å sjå statistikken då eg logga på i dag.

Posta under Kvardag | 4 kommentarar

Ny start i tehylla

Tehylla

I dag har eg kasta gammal te. Te eg har likt ein gong, men vorte lei av, te eg har kjøpt og gleda meg til og drukke litt av og så stoppa der, te som berre var der og øydela harmonien. Først var tanken på å kasta te heilt utenkeleg. Nei, eg skulle fint drikka opp alt, når eg først hadde fått det i hus. Hah. Kjip te er like gale som tynn traktekaffi. Så, her var til slutt ingenting anna å gjera enn å få det ut, grufset, og starta på nytt. Det er ei god kjensle.

Nå er flest mogleg av teane i boksar, og eg har merka kvar boks med kva te det er, og kvar eg har kjøpt teen. Det er slikt det er greitt å vita, når boksen vert tom og eg har kasta posen. Tekanna står midt i hylla, omkransa av godsaker, men dei er verdt eit eige innlegg. Den blå posen som heng nedst til venstre inneheld ferdigpakka teposar, klar til å ta med på førelesing eller jobb. Boksane som nedanfor hylla er tomme, så lenge det varer.

Posta under Slik ser det ut | Merkt | 4 kommentarar

Frå kaos kjem klede

Lesing og skriving er fine ting å bruka dagane på. Det er heilt fint, så fint at tid og rom kan forsvinna, og alt som fins er arbeidet med det eg held på med. Så kjem det, plutseleg, at eg vert lei, sint på alle bokstavane, frustrert av abstrakte tankar, og må gjera noko praktisk. Noko synleg, noko eg kan ta på, noko eg kan kasta i veggen viss det må til, noko som ikkje tek månadsvis å gjera ferdig. Då er det fint å ha symaskin, saks og nåler, slik at eg kan pusla saman eit klesplagg når det akademiske vert nødvendig frustrerande.

To dagar, heilt oppslukt av knappenåler, stoff, heimesnekra mønster og nokre kanner med te, så har eg eit svart skjørt, som er heilt umogleg for meg å fotografera, men som elles er fint: Smalt, med splitt i sida, underskjørt (med fransk søm, eg ville testa om eg fekk det til), og ein glidelås. Eit heilt enkelt, smalt svart skjørt, altså, slikt som er greitt å ha.

Det som enkelt let seg fotografera, er kaoset. Prosjekta mine produserer ein del rot. Ulike idear vert lagt utover golvet, stoff og linjalar og mønsterark og sakser rundt om kring, og det er ikkje utenkjeleg at eg finn knappenåler i håret, sokkane, på kjøkkenbenken. (Så langt har dette vore utan skadar.) Når eg syr klede vil eg ofte prøva plagget saman med ting eg har frå før, og så kjem det nokre sko og strikkejakkar og slikt inn i kaoset. Etterpå såg det slik ut i stova:

Kaos

Og det er heilt greitt, for etter ein liten time med musikk og tekopp såg det slik ut:

Orden

– og i skapet heng det eit fint svart skjørt som passar heilt perfekt.

Posta under Slik ser det ut, Symaskin | 2 kommentarar